Wil de Bras

Wil de Bras, artiestennaam van Erich Richard Binkhuysen (Pamekasan, Indonesië, 23 november 1939) is een Nederlandse zanger. Eind 1969 kwam zijn eerste plaat uit: Die nacht. Hij formeerde toen Combo Wil de Bras en werd ook begeleidingsorkest van meerdere Nederlandse artiesten.

Biografie

Binkhuysen werd in Pamekasan op het Indonesische eiland Madoera geboren en kreeg een opvoeding volgens de Nederlandse traditie. Toen het gezin de keuze moest maken voor de Nederlandse of Indonesische nationaliteit, lieten ze hem naar zijn zus in Bergen op Zoom toe gaan. Zijn ouders en broer bleven nog enkele jaren in Indonesië en emigreerden vervolgens ook naar Nederland.

Met zijn vriend Giel Geerlings vormde hij in 1957 het duo De Gitarino's. Ook traden ze een keertje op in De Springplank, een talentenjachtprogramma van de KRO. In deze jaren speelde hij in verschillende formaties en speelde o.a. Hawaiian syncopeters (Ed Saffri) en Royal Hawaiian Minstrels (George de Fretes) en meer.

Na zijn militaire dienstplicht richtte hij samen met broer Peter de Indo rockband The Marlins op, en vertrok naar Duitsland waar hij tot 1969 bleef spelen.

In 1969 ontmoette hij de songwriter en producer Jack de Nijs, die later beter bekend werd als Jack Jersey. Die bood hem aan het liedje Die nacht op te nemen. Tijdens de opnames werd de artiestennaam Wil de Bras verzonnen en de single bereikte nummer 21 in de Top 40. Jack de Nijs produceerde en schreef meer platen voor hem en nam ze op in zijn productiemaatschappij JR. Andere Top 40-hits in deze periode waren Mona (1970), Sombras (1971) en Donna (1972). Een plaats in de Tipparade was er voor Waar zijn al mijn dromen (1971) en Meisjes van Casablanca (1972).

In 1973 maakte hij deel uit van het artiestenkoor Brabants Bont. Andere deelnemers hierin waren Jack de Nijs, Leo den Hop, Jan Boezeroen en Yvonne de Nijs. De single Protest bereikte de Tipparade en werd uitgebracht ter ondersteuning van Radio Veronica. Sombras was jarenlang herkenningstune van "Langs de Lijn" op zondag.

Wil de Bras bracht ook hierna nog platen uit, maar hij behaalde niet meer het succes van ervoor. Zijn combo was inmiddels teruggebracht naar drie personen. Tot 1995 speelden ze nog als begeleidingsorkest voor allerlei bekende artiesten. Sindsdien treedt hij solo op met een keyboard.

Discografie

De eerste drie singles bracht hij uit Wil de Bras. Daarna ging hij verder als Combo Wil de Bras, soms ook wel als Wil de Bras & zijn Combo

Albums

1972: Donna

1973: Nooit op zondag

1995: De grootste suksessen van Combo Wil De Bras

Singles

1970: Die nacht / Hé hé Rosie, Polydor

1970: Mona / Het spijt me voor jou, Polydor

1971: Waar zijn al mijn dromen / Laat hem toch gaan, Polydor

1971: Sombras / Anna, Imperial

1972: Donna / Mademoiselle Monique, Imperial

1972: Meisjes van Casablanca / Laat hem toch gaan, Imperial

1973: Nooit op zondag / El vida, Imperial

1976: Morgen gaan we lijnen / Als je m'n naam niet kent... dan zeg je maar meneer, Monopole

1980: Jij hebt hier niks te vertellen / Rumba banana, Dureco

1980: De pony polka / Herinnering, Lebel, als Wil de Bras

1981: Donna / Sombras, EMI

1982: Was het die nacht? / Knock down, Energy NRG

1983: Isabella / Fly over, Klomp KLP

1984: Ma ma Marie / Sorrento, Big Lift BS



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Jack Scott

Afbeelding
Jack Scott, geboren als Giovanni Domenico Scafone jr. (Windsor (Ontario), 24 januari 1936 – Warren (Michigan) 12 december 2019), was een Canadese rockabilly- en countryzanger. Jeugd en opleiding Jack Scott werd geboren in Canada, maar groeide sinds zijn tiende levensjaar op in een voorstad van Detroit. Daar ontwikkelde hij een voorliefde voor de landelijke countrymuziek. Op 18-jarige leeftijd formeerde hij zijn eerste eigen band The Southern Drifters. Nadat Scott de band drie jaar lang had geleid, werd hij in 1957 gecontracteerd door ABC-Paramount Records. Het was de periode van de rockabilly, die ook door Scott werd uitgeprobeerd. Carrière Zijn eerste single Baby, She's Gone / You Can Bet Your Bottom Dollar verscheen in april 1957 en werd begeleid door dezelfde achtergrondband, die later ook zijn eerste hit mee opnam. Bovendien kreeg hij ondersteuning van The Chantones[3], een achtergrondkoor dat een essentieel aandeel had aan Scotts succes. Zijn eerste single en zijn tweede plaat...
Meer lezen

Jantje Koopmans

Afbeelding
Jantje Koopmans, artiestennaam van Johannes Petrus van Eersel (Waspik, 21 februari 1924 – Kaatsheuvel, 17 maart 2013), was een Nederlands zanger van het levenslied. Hij had zijn bekendheid voornamelijk te danken aan de hit Rode rozen uit 1984. De nummers van Koopmans worden nog regelmatig vertolkt door Ad van Opstal. Na een succesvolle imitatie in de Soundmixshow verkreeg hij van Koopmans de rechten om zijn repertoire te vertolken. Koopmans' nummer 'Het dorpscafeetje' werd in 2013 door de Gebroeders Ko gebruikt voor een carnavalslied, onder de titel 'De Blauwe Stier'. Op 17 oktober 2006 vierde Van Eersel zijn diamanten huwelijk. Op 17 maart 2013 overleed Johannes Petrus van Eersel op 89-jarige leeftijd in een verpleegtehuis in Kaatsheuvel (De Riethorst). Op 22 maart 2013 werd hij begraven op de Algemene Begraafplaats van Waspik. Hij was de overgrootvader van singer-songwriter Sem Rozendaal.
Meer lezen

De Roffels

Afbeelding
De Roffels Groep uit Drenthe met o.a. de zussen Roelie, Jacqueline en Jantina Entjes uit Dalerpeel. Verder Jan Zeeman, Henk Kroezen (ook in De Taclona's) en Freek Dik (ook in Viva L'Amour). Eerste single als De Peelzusjes (Roelie en Jacqueline). Voornamelijk bekend in het circuit van piratenzenders.
Meer lezen