Vince Eager

Vince Eager (geboren Roy Taylor; 4 juni 1940) is een Engelse popmuzikant. Hij werd breed gepromoot door impresario Larry Parnes, maar kreeg later ruzie met hem over diens commercialisering van de vroege dood van Eddie Cochran. Eager is sindsdien te zien geweest in cabaretvoorstellingen en op het West End-toneel.

Vroege leven en carrière

Eager werd geboren in Grantham, Lincolnshire. Als tiener richtte hij de Harmonica Vagabonds op, later de Vagabonds Skiffle Group, samen met Roy Clark, Mick Fretwell en bassist Brian Locking. De groep bereikte de finale van een televisie-uitzending van het "World Skiffle Championship" in 1958 en kreeg een vaste plek aangeboden in de 2 I's Coffee Bar in Londen. Daar werden ze gecontracteerd door impresario Larry Parnes, die Taylor opnam in zijn artiestenstal en hem een ​​van zijn karakteristieke artiestennamen gaf: Vince Eager. Na een tournee en de release van een EP als Vince Eager & the Vagabonds keerden Clark en Fretwell terug naar huis. Vince Eager en Brian Locking bleven in Londen, waar Locking optrad met Marty Wilde voordat hij zich bij The Shadows voegde.

Het tijdperk van Larry Parnes

In 1959 was Vince Eager regelmatig te zien in het BBC-televisieprogramma Drumbeat, vaak begeleid door de John Barry Seven. In 1960 was hij een van de deelnemers aan A Song for Europe. In de halve finale eindigde zijn nummer "Teenage Tears" als laatste van de zes inzendingen voor een nominatie voor het Eurovisie Songfestival. Volgens de website van Vince Eager "bleek de dood van zijn beste vriend Eddie Cochran bij een auto-ongeluk op Paaszondag 1960 een keerpunt in Vince's carrière. Hij walgde van de manier waarop Parnes probeerde publiciteit te genereren uit het ongeluk en begon zich los te maken van de 'Parnes-stal' van popsterren".

Latere carrière

In de jaren na het Parnes-tijdperk toerde hij langs cabaretcircuits en trad hij op in theaters en pantomimes. Vijf jaar lang speelde hij de hoofdrol in de West End-musical Elvis. In 1986 verhuisde hij naar Fort Lauderdale, Florida, Verenigde Staten, waar hij werkte als cruiseleider op Amerikaanse luxe cruiseschepen.

Nu hij weer in het Verenigd Koninkrijk woont, heeft Eagers carrière een heropleving doorgemaakt. Samen met producer en muzikant Alan Wilson heeft hij nieuwe opnames gemaakt, waaronder enkele met oude vrienden van Eager, zoals Marty Wilde, Albert Lee en Chas Hodges. Het resulterende album, getiteld 788 Years of Rock 'n Roll, verkocht goed genoeg om Wilsons platenlabel Western Star ertoe te bewegen Eager in 2013 opnieuw uit te nodigen voor een sessie. Het meest recente album, Rockabilly Dinosaur, werd uitgebracht in 2014. Eager woont nu in Nottinghamshire.

In 2018 was hij te horen op het nummer "Halfway to Paradise" op het onlangs uitgebrachte Billy Fury-album The Symphonic Sound of Fury.

Discografie

Singles

"Five Days" b/w "No More", Parlophone, 1958

"Railroad Song" b/w "When Is Your Birthday Baby", Parlophone, 1958

"No Other Arms No Other Lips" b/w "This Should Go on Forever", Parlophone, 1958

"Why" b/w "El Paso", Top Rank, 1959

"The World's Loneliest Man" b/w "Created in a Dream", Top Rank, 1960

"Makin' Love" b/w "Primrose Lane", Top Rank, 1960

"I Wanna Love My Life Away" b/w "I Know What I Want", Top Rank, 1961

"Lonely Blue Boy" b/w "No Love Have I", Top Rank, 1961

"Anytime Is The Right Time" b/w "Heavenly", Pye, 1963

"I Shall Not "Be Moved" b/w "It's Only Make Believe", Pye, 1963

Extended plays

Vince Eager & The Vagabonds: "Soda Pop Pop": "Yea Yea" b/w "Lend Me Your Comb", "Tread Softly Stranger", "Gumdrop", Decca, 1958

Vince Eager & The Vagabonds: Hound Dog: "Money Honey", "Be Bop A Lu La", "Cotton Fields", "My Dixie Darling", Rollercoaster, 2000

Studioalbums

Vince Eager Country Tribute To Elvis, Avenue, 1971

20 Years On, Nevis, 1977

788 Years of Rock and Roll, Western Star Records, 2011

Rockabilly Dinosaur, Western Star Records, 2014

75 Not Out, Western Star Records, 2015

Livealbums

Raised on Rock, Charley Farley, 2001

Verzamelalbums

Oh Boy, Parlophone, 1958 (diverse artiesten; Vince Eager: "Buzz Buzz Buzz" en "Blue Ribbon Baby")

Drumbeat, Parlophone, 1959 (diverse artiesten; Vince Eager: "It's Late", "This Should Go On Forever" en "It Doesn't Matter Anymore")

British Rock 'n' Roll 1955–1960, See For Miles, 1986 (diverse artiesten – twee nummers van Vince Eager)

Without You – The Songs of Billy Fury, Peaksoft, 2002 (één nummer van Vince Eager & Big Jim Sullivan)

Yea Yea! Het is Vince Eager!, Rollercoaster Records, 2003

The Complete Vince Eager, Pink 'n' Black Records, 2007

The Top Rank Story 1959, One Day Music, 2012 (diverse artiesten – één nummer van Vince Eager)

The Top Rank Story 1961, One Day Music, 2012 (diverse artiesten – één nummer van Vince Eager)




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Jantje Koopmans

Afbeelding
Jantje Koopmans, artiestennaam van Johannes Petrus van Eersel (Waspik, 21 februari 1924 – Kaatsheuvel, 17 maart 2013), was een Nederlands zanger van het levenslied. Hij had zijn bekendheid voornamelijk te danken aan de hit Rode rozen uit 1984. De nummers van Koopmans worden nog regelmatig vertolkt door Ad van Opstal. Na een succesvolle imitatie in de Soundmixshow verkreeg hij van Koopmans de rechten om zijn repertoire te vertolken. Koopmans' nummer 'Het dorpscafeetje' werd in 2013 door de Gebroeders Ko gebruikt voor een carnavalslied, onder de titel 'De Blauwe Stier'. Op 17 oktober 2006 vierde Van Eersel zijn diamanten huwelijk. Op 17 maart 2013 overleed Johannes Petrus van Eersel op 89-jarige leeftijd in een verpleegtehuis in Kaatsheuvel (De Riethorst). Op 22 maart 2013 werd hij begraven op de Algemene Begraafplaats van Waspik. Hij was de overgrootvader van singer-songwriter Sem Rozendaal.
Meer lezen

De Roffels

Afbeelding
De Roffels Groep uit Drenthe met o.a. de zussen Roelie, Jacqueline en Jantina Entjes uit Dalerpeel. Verder Jan Zeeman, Henk Kroezen (ook in De Taclona's) en Freek Dik (ook in Viva L'Amour). Eerste single als De Peelzusjes (Roelie en Jacqueline). Voornamelijk bekend in het circuit van piratenzenders.
Meer lezen

The Rivieras

Afbeelding
The Rivieras was een Amerikaanse rockband die begin jaren 60 werd opgericht in South Bend, Indiana. Ze scoorden een hit met het nummer "California Sun". Geschiedenis The Rivieras bestond uit tieners van South Bend Central High School. Oorspronkelijk heetten ze de Playmates, maar ze moesten hun naam veranderen omdat er al een band met die naam bestond. Ze vernoemden zich naar een auto, de Buick Riviera. Ze waren een van de vele bands in Amerika die deel uitmaakten van de frat rock-beweging in de vroege jaren 60. The Rivieras bestond uit Marty "Bo" Fortson (zang en gitaar), Joe Pennell (gitaar), Otto Nuss (orgel), Doug Gean (basgitaar) en Paul Dennert (drums). De band scoorde hun enige hit in 1964 met een coverversie van het nummer "California Sun" van Joe Jones. Het nummer bereikte de hitlijsten toen "I Want to Hold Your Hand" van The Beatles op nummer 1 stond. Fortson, Pennell en Nolte verlieten de groep kort na de opname van "California Sun...
Meer lezen