The Four Tunes

The Four Tunes (ook wel The 4 Tunes genoemd) waren een toonaangevend zwart popvocaal kwartet in de jaren 50. De leden op het hoogtepunt van hun roem waren Pat Best, Jimmy Gordon, Jimmie Nabbie en Danny Owens.

Carrière

De groep ontstond uit The Brown Dots, een kwartet dat in New York City werd opgericht door Ivory "Deek" Watson (geboren 18 juli 1909 in Mounds, Illinois – overleden 4 november 1969 in Washington, DC) nadat hij eind 1944 de Ink Spots had verlaten. De andere oorspronkelijke leden waren William Henry "Pat" Best (bariton en gitaar) (geboren 6 juni 1923 in Wilmington, North Carolina – overleden 14 oktober 2004 in Roseville, Californië), Joe King (tenor) en Jimmy Gordon (bas).

Best en Watson werden samen vermeld als auteurs van het nummer "For Sentimental Reasons", dat de eerste single van The Brown Dots werd. Later werd het een hit voor Nat King Cole in 1946 en werd het door vele andere artiesten opgenomen. Kort daarna werd King vervangen door Jimmie Nabbie (tenor) en eind 1946 rekruteerden Nabbie, Best en Gordon Danny Owens als vervanger van Watson. Ze noemden zichzelf The Sentimentalists (naar "For Sentimental Reasons") en begonnen op te nemen voor Manor, waarbij ze Savannah Churchill begeleidden op haar nummer 1-hit in de Amerikaanse Billboard R&B-hitlijst van 1947, "I Want to Be Loved (But Only by You)", en ook op haar releases uit 1948, "Time Out for Tears" en "I Want to Cry".

Nadat bandleider Tommy Dorsey hen had gevraagd te stoppen met zichzelf The Sentimentalists te noemen, wat ook de naam van zijn vocale groep was, veranderden ze hun naam in The Four Tunes. Nabbie verklaarde later dat de naam voortkwam uit het feit dat ze nog maar vier nummers over hadden die ze nog niet hadden opgenomen. Manor bracht al hun Sentimentalists-opnames opnieuw uit onder de naam Four Tunes.

Ze bleven opnemen voor Manor tot begin 1949, toen ze overstapten naar RCA Victor, waar ze tussen mei 1949 en november 1953 achttien platen uitbrachten. Vervolgens stapten ze over naar Jerry Blaine's Jubilee-label, waar ze hun grootste populariteit bereikten. Hun eerste Jubilee-opname, "Marie", werd in september uitgebracht en bereikte nummer 2 in de Billboard R&B-hitlijst (nummer 13 in de poplijst). Er werden een miljoen exemplaren van verkocht. Dit nummer van Irving Berlin was in 1937 een nummer 1-hit voor Tommy Dorsey (met Jack Leonard als zanger) en later ook voor de Ierse groep The Bachelors.

De volgende Jubilee-release van The Four Tunes, "I Understand (Just How You Feel)", was een nog grotere hit en bereikte nummer 7 in de R&B-hitlijst en nummer 6 in de pop-hitlijst. Het nummer verkocht meer dan een miljoen exemplaren en werd bekroond met een gouden plaat. Inmiddels had de groep, die zich meer op rhythm & blues had gericht, een meer pop-achtige sound ontwikkeld. De groep speelde in zwarte theaters en ook in veel blanke clubs. Tijdens een tournee met popzangeres Joni James vroeg zij Jimmie Nabbie om een ​​nummer voor haar te schrijven. Het resultaat, "You Are My Love", werd haar grote hit van 1955 (die door The Four Tunes werd gecoverd). Eind 1959 verschenen er twee releases op Crosby (een label uit Las Vegas waarvan Jimmie Nabbie mede-eigenaar was). Vervolgens brachten ze in 1962 een single uit op Robin's Nest (onder de naam "Four Tunes And One").

Na achttien jaar bij de groep vertrok Nabbie in 1963 om solo te gaan zingen (in 1965 sloot hij zich aan bij een groep van The Ink Spots, waarmee de cirkel rond was; hij zou tot zijn dood bij hen blijven). Danny Owens vertrok rond dezelfde tijd. Billy Wells werd gevraagd om Nabbie's plaats in te nemen en tenor Gaines Steele werd aangetrokken om Owens te vervangen. Halverwege de jaren zestig werd Frank Dawes (tenor en piano) ook aan de groep toegevoegd als veelzijdige zanger. De opnamecarrière van de Four Tunes eindigde met een LP op het ARA-label in 1969 (met versies van "I Love You For Sentimental Reasons", maar ook "Whole Lot Of Shaking Going On"). De band bestond uit: Pat Best, Jimmy Gordon, Billy Wells, Frank Dawes en Chuck Hampton (drums en zang).

De groep bleef de daaropvolgende decennia bestaan, hoewel Wells in de jaren 80 om medische redenen vertrok en werd vervangen door Andre Williams, die op zijn beurt plaats maakte voor Rufus McKay. Pat Best en Jimmy Gordon beëindigden de groep uiteindelijk eind jaren 90.

Jimmie Nabbie overleed na een dubbele bypassoperatie op 15 september 1992, en Pat Best overleed op 14 oktober 2004 op 81-jarige leeftijd.

Prijzen en erkenningen

The Four Tunes werden in 2004 opgenomen in The Vocal Group Hall of Fame.