The Earls

The Earls, vaak vermeld als Larry Chance and the Earls, is een Amerikaanse popmuziekgroep die werd opgericht in The Bronx, New York. In een carrière van meer dan 60 jaar, hoewel hun wortels teruggaan tot 1957 in een groep genaamd de High-Hatters, vormden ze een groep die in het begin van de jaren 60 werd opgericht. Ze waren een van de meest succesvolle blanke doo-wopgroepen van de vroege jaren 60, vooral in hun thuisstaat New York. In 1962 werden ze bekend met hun kenmerkende hit "Remember Then", die nog steeds een klassieker in de doo-wopmuziek is. Later in hun carrière kenden ze bescheiden succes met nummers als "Life Is But a Dream", "Never" en "I Believe". In de jaren 70 en 80 ontstond er een revival van oldies en beleefden de Earls opnieuw succes, waardoor ze een van de meest gevraagde popgroepen in het doo-wopgenre werden. De groep treedt nog steeds op.

Andere opnames zijn onder andere "Looking For My Baby" en "Kissing". Albums waren onder andere Remember Me Baby, The Earls: Today, The Earls – Live, Earl Change en Streets of the Bronx.

Sinds de oprichting van de groep begin jaren 60 was zanger Larry Chance de frontman en leider van The Earls. Hij was het enige onafgebroken en enige overgebleven originele lid van de groep tot zijn overlijden in 2023.

Geschiedenis

The Earls zijn een van de succesverhalen van de doo-wop in New York City. De Earls werden ontdekt terwijl ze op een straathoek voor een metrostation zongen. Ze namen de originele zwarte doo-wop straathoekharmonie en verfijnden en breidden deze uit voor een nieuw publiek. The Earls stonden bekend om hun "Baby Talk"-achtige achtergrondharmonieën.

Larry Chance was de drijvende creatieve kracht achter de oprichting en het succes van de groep. Chance groeide op in Philadelphia en zat op de middelbare school met Chubby Checker, Frankie Avalon en Danny Rapp van Danny & the Juniors. Maar pas in 1957, nadat hij na de middelbare school met zijn ouders naar de Bronx verhuisde, kwam zijn muzikale carrière echt van de grond.

Chance richtte een groep op in de Tecumsa Social Club, die bekend stond als de Hi-Hatters. De groep zou later de Earls worden en bestond oorspronkelijk uit Chance, Bob Del Din, Eddie Harder, Larry Palombo en John Wray. In 1961 overleed Larry Palombo bij een parachutesprongongeval in militaire dienst; hij was toen ongeveer 17 of 18 jaar oud.

In 1961 bracht Rome hun debuutplaat uit – "Life is But a Dream" (Rome 101 – 1961) met op de B-kant "It's You" (en eind jaren 70 werd "Whoever You Are" als B-kant uitgebracht). De groep trad vervolgens op met Murray the K en in Dick Clarks American Bandstand-show. Datzelfde jaar brachten ze nog een plaat uit, "Looking For My Baby" (Rome 102) met op de B-kant "Cross My Heart".

In 1962 werkte de groep samen met Stan Vincent en nam "Remember Then" op voor Old Town Records (Old Town 1130) met op de B-kant "Let's Waddle". Het werd een hit en bereikte in 1963 de 24e plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100-hitlijst en ook de 24e plaats in Canada. Chance schreef mee aan de volgende single van de groep, "Never" met op de B-kant "I Keep A-Tellin You" (Old Town 1133–1963). De groep scoorde in 1963 opnieuw een hit op Old Town met "Eyes" met op de B-kant "Look My Way" (Old Town 1141). Later werd een demo van "I Believe" uitgebracht (Old Town 1149–1963) met op de B-kant "Don't Forget". "I Believe" werd vanaf de jaren 70 een veel grotere hit, mede dankzij de airplay op oldies-radiostations in New York.

Chance had later een korte solocarrière en nam "Let Them Talk" op. Hij keerde terug naar The Earls, die inmiddels twee nieuwe leden telden: Bob Moricco en Ronnie Calabrese. De groep begon zelf muziekinstrumenten te bespelen en nam in 1967 "If I Could Do It Over" b/w "Papa" (Mr. G 801 – 1967) en een nummer voor ABC Records op, "Its Been a Long Time Coming" b/w "In My Lonely Room" (ABC 11109 – 1967).

De groep bleef optreden tot in de jaren 70 en bracht in 1977 een discoversie uit van "Tonight (Could Be the Night)" van The Velvet Underground. In 1983 bestond de groep uit Chance, Ronnie Calabrese, Colon Rello, Bobby Tribuzio en Tony Obert, en namen ze het album Larry Chance and the Earls – Today op.

Van 1989 tot 1993 bestond de groep uit: Larry Chance, Bobby Tribuzio, Bob Coleman, Art Loria (voorheen van The Belmonts) en T.J. Barbella. Deze bezetting bleef een druk schema van optredens en studio-opnames onderhouden. In 1989 stonden ze op Broadway in de originele productie van A Bronx Tale, een solovoorstelling van Chazz Palminteri. Ze namen het themalied van de productie op, "Streets of the Bronx", dat bedoeld was voor de soundtrack van de film A Bronx Tale, maar uiteindelijk werd een andere versie van het nummer gekozen. Er werden twee albums uitgebracht: Larry Chance and the Earls (Live!) en Earl Change. Ze werden genomineerd voor "Beste Musicalact" in Atlantic City voor hun acht weken durende optredens in The Claridge Hotel, samen met Sal Richards.