Roy Lee Johnson

Roy Lee Johnson (31 december 1938 – 3 juni 2024) was een Amerikaanse R&B- en soulcomponist, zanger en gitarist. Hij is vooral bekend van zijn compositie "Mr. Moonlight", die door vele artiesten is gecoverd, waaronder de Beatles. Johnson wordt beschouwd als een invloed op de bands die deel uitmaakten van de British Invasion.

Hij werd geboren in Central Hatchee, Georgia, en begon als kind gitaar te spelen. Rond 1955 sloot hij zich aan bij zijn eerste band, The Brassettes, waartoe ook Robert Ward behoorde. De band speelde op lokale dansavonden in en rond Hogansville. Nadat de band een talentenwedstrijd in Atlanta had gewonnen, namen ze Johnsons nummer "Nobody Does Something For Nothing" op voor het kleine label Stat. Eind jaren vijftig verhuisde Johnson naar Ohio en ging samen met Ward spelen in de Ohio Untouchables. In 1961 keerde hij echter terug naar Atlanta en begon hij te spelen in de band van Piano Red, de Interns. Zijn nummer "Mr. Moonlight", dat hij op de middelbare school had geschreven, werd voor het eerst opgenomen door Piano Red, onder de naam "Dr. Feelgood and the Interns", en in 1962 uitgebracht als de B-kant van "Doctor Feel-Good" op OKeh 4-7144.

Johnson verliet de Interns in 1963 en bracht datzelfde jaar zijn eerste soloalbum, "Too Many Tears", uit op OKeh. Noch dit album, noch de opvolger, een herwerkte versie van "Nobody Does Something For Nothing", waren succesvol. In 1964 coverden de Beatles echter "Mr. Moonlight" op het album Beatles for Sale (in de VS uitgebracht op Beatles '65), en het succes daarvan stelde Johnson in staat zijn eigen band op te richten. Hij nam in 1966-67 drie singles op voor Columbia Records, waaronder "My Best Just Ain't Good Enough", en nog een single voor het Josie-label. Otis Redding, voor wie hij eerder in het voorprogramma had gespeeld, introduceerde hem vervolgens aan Phil Walden, die in 1968 drie singles met hem opnam in de FAME Studios in Muscle Shoals, met de vaste ritmesectie. De singles waren onder andere "Cheer Up, Daddy's Coming Home" en "Take Me Back and Try Me", maar ook deze werden geen hits. Daarna richtte hij een nieuwe band op, Roy Lee Johnson & The Villagers, die in 1973 een titelloos album opnam voor Stax Records, beïnvloed door de funkstijl van James Brown. De band viel echter uiteen na de plotselinge dood van de 21-jarige bassist Michael James.

Hij bleef in de late jaren 70 en 80 af en toe singles uitbrengen, richtte zijn eigen studio op en bleef optreden met verschillende bands. Begin jaren 90 werden nummers die hij had opgenomen in het Verenigd Koninkrijk uitgebracht als het album All Night Long (Howzat LBW1). Hij bracht in 1998 nog een album uit, When a Guitar Plays the Blues.

Johnson overleed op 3 juni 2024 op 85-jarige leeftijd.