Lee Moses

Vincent Lee Moses (13 maart 1941 – 26 januari 1998), beter bekend als Lee Moses, was een Amerikaanse R&B- en soulzanger en gitarist. Zijn opnames uit de late jaren 60, evenals zijn LP Time and Place uit 1971, worden hoog gewaardeerd binnen het deep soul-genre.

Leven en carrière

Lee Moses werd geboren in Atlanta, Georgia, en ging naar de Booker T. Washington High School. Eind jaren 50 richtte hij zijn eerste band op, de Showstoppers. Ze werden een populaire live-act in de omgeving van Atlanta en waren op een gegeven moment de huisband van de Royal Peacock Club.

Moses verhuisde halverwege de jaren 60 naar New York City, waar hij als sessiemusicus werkte en opnam met Johnny Brantley, die in 1965 zijn eerste single, "My Adorable One", mede schreef en produceerde. In 1967 nam hij drie singles op – die commercieel gezien geen succes hadden – voor het label Musicor, waaronder "Bad Girl" en een instrumentale versie van "Reach Out, I'll Be There" van The Four Tops. Hij nam ook een versie op van "Dark End of the Street", uitgebracht door Gates Records (waarschijnlijk in 1969). Moses' gitaarstijl is omschreven als "funky" en vergeleken met die van Jimi Hendrix, een tijdgenoot van hem in het clubcircuit van midden jaren zestig. Hij is ook geprezen om zijn "ruige en krachtige, diepe soulzangstijl".

In 1970 bracht Moses een single uit, "Time and Place", op het label Maple, een dochteronderneming van All Platinum Records. Deze werd gevolgd door een LP met negen nummers met dezelfde naam – eveneens geproduceerd door Brantley – die zijn versies bevatte van verschillende klassieke nummers uit die periode, waaronder "Hey Joe" en "California Dreaming". Op het album waren verschillende leden van The Ohio Players te horen, evenals Moses' eigen band, de Diciples (sic). Hoewel het album sindsdien is beschreven als "een gewaardeerde en zeer gewilde verloren schat voor liefhebbers van deep soul en verzamelaars", was het destijds een commerciële flop.

Moses werkte ook samen met zijn stadsgenoot The Mighty Hannibal uit Atlanta aan diens album Truth uit 1973. Begin jaren zeventig keerde hij terug naar Atlanta en bleef daar optreden, maar nam geen platen meer op. Hij overleed daar in 1998 aan longkanker.

In 2007 bracht Castle Music een cd-anthologie uit met alle opnames van Moses, onder de titel Time and Place. In 2020 bracht Simon David de documentaire Time and Place uit.

Op 24 mei 2019 bracht Colemine Records de LP How Much Longer Must I Wait? Singles & Rarities 1965–1972 uit.

Discografie

Studioalbums

Time and Place (1971)

Verzamelalbums

Time and Place (2007)

How Much Longer Must I Wait? Singles & Rarities 1965–1972 (2019, Colemine Records)

Singles

"Free At Last" b/w "Got That Will"

"Never In My Life" b/w "If Loving You Is a Crime (I'll Always Be Guilty)"

"Diana (From N.Y.C.)" b/w "My Adorable One"

"Dark End of the Street" b/w "She's a Bad Girl"

"I'm Sad About It" b/w "How Much Longer Must I Wait" (1967)

"Reach Out, I'll Be There" b/w "Day Tripper" (1967)

"Bad Girl (Part I)" b/w "Bad Girl (Part II)" (1967)

"Time and Place" b/w "I Can't Take No Chances" (1970)