Benny and the Fly-by-niters

De Australische Benny Peters keert terug met een gloednieuw album, bijna tien jaar na het uitstekende Hey Now! Waar Be Good or Be Gone en Hey Now! werden opgenomen in Fort Horton met een verzameling van de beste muzikanten uit Austin, markeert Watch Yourself een terugkeer van Benny naar Australië (Ignition Studio in Melbourne). Enkele van de Fly-by-niters die op dit album meespelen (Attilio Vecchio: contrabas; Andrew Lindsay: drums; Dean Hilson en Alex Howroyd: saxofoons; James Black: piano) waren al te horen op zijn debuutalbum uit de vroege jaren 2000.

Als je op zoek bent naar rhythm and blues en jumpblues met een jaren vijftig-sound, zoek dan niet verder. Peters is een van de allerbesten in dit genre (en met 'beste' bedoel ik dat er maar twee of drie bands zijn die serieus met hem kunnen wedijveren). Alles is hier bijna perfect: het geluid – je zou zweren dat je naar opnames uit de late jaren veertig/begin jaren vijftig luistert – het spel, de arrangementen, de nummers (allemaal eigen composities) en, als klap op de vuurpijl, Benny's stem. De band is strak en heeft alle ruimte om het talent van elk individu te laten schitteren.

Naast de reeds genoemde genres, is het repertoire aangevuld met stevige rock-'n-roll (het door Little Richard beïnvloede Crazy Crazy Baby), blues (The Blues is a feeling) en wat bebop is te horen op de twee instrumentale nummers Benny's Bop en Mina's Blues (geschreven door saxofonist Dean Hilson).